Rabu, 20 November 2019

Ojo dadi Wong Gumedhe


Ojo dadi wong gumedhe

Ceritane awan mau ing sekolahan imama entuk undangan ulang tahun ririn kang arek di rayaake sesok minggu. Imama seneng banget, imama pancen seneng banget pesta amarga ing pesta deweke biso mamerake sayake kang apik lan larang.

Bapake imama pancen sugih, imama sing jenenge dawarara utama surya negara iku anake juragan batik kang sugih. Bapake, pak surya negara kerep tindak luar negeri. Imama kerep ditukokake barang sing larang saka luar negeri awujud sepatu, tas, jam tangan lan uga dolanan.

Barang-barang kuwi mau banjur di pamerake kanca-kancane ing sekolahan. Awan iki sakwise muleh sekolah, imama banjur melbu ing kamare, kabeh isi lemarine di obrak-abrik, sayak, tas, lan macem-macem panggonan liyane, kayata : anting-anting, kalung, gelang, ali-ali, di tokake kabeh, senadyan imama durung ganti seragam.

Mbok nah rewange imama seng kawet mau ngakon imama mangan awan mau ora digagas. Akhire, imama kekeselen banjur keturon. Naliko turu, imama ngimpi nekani pesta, imama nganggo sayak warna abang branang lan uga sepatu abang ing pesta kuwi, imama dadi kembang pesta, kabeh undangan sing teko kesengsem marang ayune imama.

Dumadaken, tok tok tok !! ana sing dodok kamare imama. Imama mak jenggilak tangi karo bingung.amat-lamat imama krungu swarane ibune. “Imama imama, ayo buka lawange, kowe urung mangan awan lho”

Imama kaget banjur bukak lawang kamare. Ibune imama domblong pirso kamare imama sing kaya kapal pecah. “Imama imama, ana apa iki? Kok sayak, sepatu, katon awut-awutan ing ngendi-ngendi? Kok durung ganti seragam barang?”

Imama kepekso cerito ibune ngenani undangan pesta soko ririn. “Bu rencangi imama milih sayak kangge pesta dinten minggu menika sampun dinten jum’at lho…” mbenjing sabtu dados Kantun kaleh dinten pestanipun.”

“Iya mengko ibu pilihke. Saiki ganti klambimu disik terus mangan awan”. Dawuhe ibune imama. “Inggih bos” wangsulane imama.

Mbok arepo ibune wes milihke sayak kanggo imama, nanging imama isih durung ayem atine. Saben bengi, dheweke ngilu karo matuk-matukke awake kanggo sayak pesta. Imama mlaku wira-wiri megal-megol kaya pragawati nganti tengah wengi, nganti rong dina iki dheweke tangi kawanen terus. Akhire, wis tekan malem minggu. Sesok isuk iku dino sing di enten-enteni imama bengi iku imama ora bias turu. Imama terus mbayangake ramene pesta ulang tahun neng omahe ririn. “Ah, aku mesti dadi tamu sing paling ayu.” Bathine imama

“Dandane sari, lia, dini mesti biasa-biasa wae sayake yo mesti yo ora apik koyo sayaku.” Imama nglamun terus, nganti ora kroso wis jam 1 bengi. Nanging, akhire imama keturon dewe. Imama angkler nganti ngipi apik banget. Dumadakan, kukuruyuk-kukuruyuk swara jago kluruk wis muni bola-bali nanging nganti srengengene dhuwur, imama durung tangi.

Ora ana sing nangeake imama. Mbok nah wis mangkat menyang pasar lan bapak ibuke imama uga uwis tindak mlayu-mlayu esuk, kaya biasane yen dino minggu esuk. Imama njenggelek tangi nalika krungu jam tembok muni ping sanga.

“Oh wis jam sanga ! aku telat teka ing pesta !” imama mbingungi dhewe. Imama banjur mlayu menyang kolah, adus byar byur byar byur. Bubar adus, imama langsung nyaut sayak pesta sing wis dipilihke ibuke. Banjur sat set sat set dandan lan pupuran, ora lali nganggo bando, anting-anting, kalung, lan gelang.

Ora kroso jam Winnie The Pooh ing dhuwur mejo riase imama pandome ana ing angka sepuluh. “Waduh!!!” imama saya kemrungsung.

Imama nyaut sepatune sing ditata ing rak sepatu. Sepatune imama akeh banget, pirang-pirang pasang imama kesusu banget. Imama langsung ngakon supire, pak pardi ngeterake menyang omahe ririn.

Nalika tekan omahe ririn, pesta ulang tahun wis dimulai. Imama mlangkah mlaku katon yakin eseme marang tamu-tamu sing kabeh kanca sekolahe dhewe. Imama banjur mlaku menyang panggonane ririn, arep menehke kado.

Pas mlaku kuwi kabeh kanca-kancane padha ngulati imama karo mesem-mesem. Kanca-kanca liyane bisik-bisik banjur padha ngilirik imama. Saya sue saya akeh kancane sing nyawang dheweke karo nahan guyu.

Imama dadi curiga, “ana apata, kok kabeh podho ndelengi aku?” nalika imama iseh bingung, dumadaken adi ngomong seru “wah ratune pesta nganggo sepatu model anyar!”

“sepatu anyar?” batine imama “wooooooow, mung amarga sepatu anyarku to konco-konco pada rebut.”

Hmmmm, imama bungah banget, ora sia-sia ditumbaske sepatu anyar bapake. Ora bisa nahan bungahe imama, banjur ngulati sepatune. Mak jegagik !!! imama njandil kaya kestrum listrik. Sepatu sing dienggo tibake selen! Kiwa tengene beda warnane, sing kiwo abang lan sing tengen warna ijo !!!

“oh oh oh sepatuku selen ! aku salah jupuk sepatu.” Imama isin banget. Kepiye iki, lagi tekan ing pesta sepatune selen. Yen pamit mulih saiki mesthi kanca-kancane padha ngulati sepatune. Yen ora mulih mengko soyo dadi guyonan kanca-kancane.

Akhire imama mlayu metu saka ruang pesta karo nutupi raine. Imama nyopot sepatune nalika wis ana ing jero mobil. Atine imama nggrondok banget. Kabeh kayalane imama ora dadi nyata. Sadina imama ora metu soko kamare, imama nangis nanggung isin



KELOMPOK 3

ANGGGOTA :

1.LUTFI KUSUMA WARDANI (14)

2. NOSHY ARFINANDA (16)

3. NUR AINI (18)

4. RIRIN TYA ARVIANA (23)
5. RISKI BAGUS SETYO UTOMO (24)

Tidak ada komentar:

Posting Komentar